2. Drugi model zakłada, że wypadki są wynikiem działania zarówno sprawcy, jak i poszkodowanego. Jednym z pierwszych autorów, który zwrócił uwagę na dwoistą natur ę wypadków, był Ronald Coase. Zaznaczył on, że wypadki są zawsze wynikiem działania i ofiary, i sprawcy, w związku z czym ścisłe rozdzielenie tych ról nie jest możliwe.
W polskim prawie cywilnym o przyczynieniu się poszkodowanego stanowi art. 362 k.c., z którego wynika, że jeśli strona przyczyniła się do powstania szkody, nie powinna otrzymać pełnego odszkodowania. Tym samym sprawcy nie powinni być obarczani odpowiedzialnością za zachowania poszkodowanych, zwłaszcza jeżeli są one zawinione. Ponadto przy zasadzie ryzyka wyrażonej w przepisach Kodeksu cywilnego wyszczególnione zostały okoliczności egzoneracyjne i jeśli całkowitą winą można obarczyć poszkodowanego, wówczas sprawca nie odpowiada. W związku z tym należałoby zastanowić się, czy w takim przypadku mówienie o „sprawcy” i „osobie poszkodowanej” jest zasadne. Zgodnie z poglądem Coase’a nie należy skupiać się na przypisywaniu tych ról, a na znalezieniu takiego rozwiązania prawnego, które zminimalizuje całko wity koszt społeczny.
Przypisy
Bibliografia S. Shavell, Strict Liability versus Negligence, The Journal of Legal Studies, 1980.
S.