Analiza podmiotu zdania analitycznego zazwyczaj wystarcza do ustalenia jego prawdziwości lub fałszywości, gdyż cecha przypisywana podmiotowi przez orzecznik zdania zawarta jest w podmiocie zdania (np. trójkąt to figura o trzech kątach)J. Such, M. Szcześniak, Filozofia nauki, Wyd. Naukowe UAM, Wyd. V, Poznań 2006, s. 58.Z. Czerwiński, Zdania analityczne, logika i doświadczenie, s. 23–30, w: Rozprawy logiczne. Księga pamiątkowa ku czci Kazimierza Ajdukiewicza, PWN, Warszawa 1964..
Tautologie logiczne Jeśli zdanie analityczne jest prawdziwe na mocy samych praw logiki, to stanowi ono tautologięNa temat tautologii rachunku zdań oraz rachunku predykatów zob. T. Batóg, Podstawy logiki, Wyd. Naukowe UAM, Poznań 1994, s. 13–15 oraz 266-269., czyli prawdę logiczną. Przykładami tautologii logicznej są prawa logiki, np. prawo niesprzeczności ~ (p ∧ ~ p), głoszące, że z dwóch sądów sprzecznych oba nie mogą być prawdziwe lub prawo wyłączonego środka p ∨ ~ p, stwierdzające, że z dwóch sądów sprzecznych oba nie mogą być fałszywe, czyli jedno zawsze jest prawdziweK. Ajdukiewicz, Język i poznanie, t. II, PWN, Warszawa 1965, s. 271. (tertium non datur). Połączenie tych dwóch praw jest także prawdą logiczną, głoszącą, że z dwu sądów sprzecznych (dokładnie) jeden jest prawdziwy, a drugi jest fałszywyK. Ajdukiewicz, Język i poznanie, t.