W kolejnych rządach pełnił funkcję ministra kultury (1977–1979), ministra do spraw prezydencji (1981) i ministra sprawiedliwości (1981–1982).
Po rozpadzie UCD był wiceprzewodniczącym Partii Liberalnej. Dołączył z tym ugrupowaniem do Partii Ludowej. Po akcesji Hiszpanii do Wspólnot Europejskich w 1986 objął mandat posła do Europarlamentu II kadencji. Utrzymał go w wyborach powszechnych w 1987 i 1989. Pracował m.in. w Komisji ds. Kwestii Prawnych i Praw Obywatelskich. Zmarł w trakcie III kadencji PE.
Był ojcem Pío Cabanillasa Alonso. Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Karola III, Krzyżem Wielkim Orderu Izabeli Katolickiej i Krzyżem Wielkim Orderu Leopolda II.
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy ministrowie (od 1977) Kategoria:Hiszpańscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Hiszpańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Hiszpańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Hiszpańscy prawnicy Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Politycy Partii Ludowej (Hiszpania) Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda II Kategoria:Ludzie urodzeni w Pontevedrze Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1991