Adams otrzymał głosy 13 stanów, natomiast Jackson 7. Cztery stany zagłosowały na Crawforda. Zwycięzcą wyborów wiceprezydenckich został John Calhoun, który w Kolegium Elektorskim uzyskał 182 głosy. Dalsze miejsca zajęli Nathan Sanford (30 głosów), Nathaniel Macon (24 głosy), Andrew Jackson (13 głosów), Martin Van Buren (9 głosów) i Henry Clay (2 głosy).
Konsekwencją takich wyborów był rozpad Partii Demokratyczno-Republikańskiej na stronnictwo Adamsa-Claya (Narodowa Partia Republikańska) i stronnictwo Jacksona-Calhouna-Van Burena (Demokratyczna Partia Republikańska). Ukształtowało to stały element dwupartyjności amerykańskiej polityki.
Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów Izba Reprezentantów Głosy Procent John Quincy Adams Partia Demokratyczno-Republikańska 116 296 32,0% 84 13 Andrew Jackson Partia Demokratyczno-Republikańska 150 385 41,3% 99 7 Henry Clay Partia Demokratyczno-Republikańska 47 532 13,0% 37 0 William H. Crawford Partia Demokratyczno-Republikańska 40 900 11,2% 41 4 Łącznie 261 24