Tablice toledańskie (lub Tablice z Toledo) – astronomiczne tablice używane dawniej do prognozowania ruchu Słońca, Księżyca i planet względem gwiazd stałych. Zostały ukończone około roku 1080 przez grupę arabskich astronomów w Toledo w Hiszpanii. Wykorzystywały istniejące wcześniej arabskie tablice astronomiczne, które powstały w innej lokalizacji, a następnie wprowadzono do nich poprawki, aby dane były zgodne z lokalizacją Toledo. We współczesnej astronomii tabele ruchu ciał niebieskich nazywane są efemerydami.
Tablice z Toledo były częściowo oparte na pracy al-Zarquali (znanego na Zachodzie jako Arzachel), arabskiego matematyka, astronoma, astrologa i wytwórcy przyrządów astronomicznych, który żył w Toledo. Tablice były tworzone przez zespół uczonych, którego skład jest w większości nieznany, z wyjątkiem Arzachela. Toledo przeszło pod chrześcijańskie hiszpańskie panowanie w połowie lat 80. XI wieku, krótko po tym jak ukończono pracę nad tablicami. Sto lat później w Toledo, tłumacz Gerard z Cremony (1114–1187), który zajmował się tłumaczeniem z języka arabskiego, przetłumaczył tablice toledańskie na łacinę. W tym czasie był to najdokładniejszy katalog astronomiczny w Europie.