Wanda Wachnowska-Skorupska, ps. Marysia, Wala, (ur. w Olgopolu, zm. 9 stycznia 1994 w Warszawie) – polska adwokat, harcmistrzyni, instruktorka Chorągwi Wołyńskiej Żeńskiej (p. Harcerek), komendantka Hufca Harcerek we Włodzimierzu Wołyńskim, założycielka Kręgu Starszoharcerskiego "Stanica". Od 1938 roku komendantka Pogotowia Wojennego Harcerek Chorągwi Wołyńskiej, żołnierz ZWZ i łączniczka 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Od 1941 roku kierownik placówki łączności i lokalu kontaktowego Delegatury Rządu na powiat włodzimierski pod kryptonimem Górka. Absolwentka Wydziału Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Pierwsza Polka i pierwsza kobieta adwokat na Wołyniu. Wielka patriotka, charyzmatyczna instruktorka, wychowawczyni kilku pokoleń harcerek, współtwórczyni harcerstwa żeńskiego na Wołyniu. Zapalona pływaczka i narciarka. Gorąca zwolenniczka emancypacji, samodzielności oraz solidnego i dogłębnego kształcenia dziewcząt i kobiet. W kwietniu 1940 roku aresztowana przez NKWD i osadzona w więzieniu w Horochowie i Łucku. W 1941 roku skazana na karę śmierci. Uwolniona 23 czerwca 1941, w dniu wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej. W lipcu 1942 roku aresztowana przez gestapo i uwięziona w obozie w Równem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wanda Wachnowska-Skorupska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.