Bronisław Bandrowski (ur. 27 maja 1879 w Mościskach, zm. 27 lipca 1914 w Tatrach) – polski filozof i psycholog.
Życiorys Syn Alfreda Bandrowskiego (urzędnik sądowy, c.k. radca, zm. 1900) i Joanny z domu Zajączkowskiej, bratanek Aleksandra Bandrowskiego i kuzyn Juliusza Kaden-Bandrowskiego.
Po nauce w gimnazjach we Lwowie zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Studiował filologię klasyczną i filozofię na Uniwersytecie Lwowskim. Pracował jako nauczyciel w Gimnazjum w Rzeszowie. W 1905 obronił pracę doktorską z filozofii O metodach badania indukcyjnego. 15 maja tego roku odbyła się promocja „sub summis auspiciis imperatoris”. Był jednym z pierwszych uczniów Kazimierza Twardowskiego.
Należał do założycieli i członków wydziału Polskiego Towarzystwa Filozoficznego we Lwowie oraz był od początku czynnym członkiem komitetu redakcyjnego "Ruchu Filozoficznego".