mały|Anales de Tlatelolco są rzadkim źródłem pokazującym historię Doliny Meksyku z perspektywy miast-państw, które przegrały walkę o dominację z Tenochtitlanem. Na ilustracji fragment Kodeksu Mendoza pokazujący śmierć Moquihuixa, ostatniego niezależnego tlatoaniego Tlatelolco, w 1473 Jako że tekst pisany jest z perspektywy Tlatelolco, opisuje in extenso bohaterskie czyny wojowników podczas wojny i tchórzostwo Tenoczków, ostateczną klęskę tłumacząc zdradą. Przy opisie władców wyjaśnia, że w wyniku wojny skończyła się lokalna linia dynastyczna królów () i że podawane później imiona władców odnoszą się nie do królów, a do konsulów (, l.poj. cuauhtlato), nie wspomina jednak, że owi konsule byli mianowani przez tlatoanich Meksyku. Podobnie jak inne teksty z Tlatelolco, anonimowy autor tego rozdziału odnotowuje, że w roku 1515, wraz z rządami Cuauhtémoca, kończą się rządy owych cuauhtlatoque i że władca ów został tlatoanim miasta, nie wyjaśnia jednak, w jakich okolicznościach. W tym czasie Meksykiem miał rządzić „Mexícatl Coztoolóltic”, co tłumaczy się jako Karzeł Pulchne Łydki.