Zenon Wilhelm Nosowicz (ur. 5 lutego 1882, zm. 2 maja 1943) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego.
Życiorys W 1920 roku był komendantem Szkoły Podchorążych Wojsk Łączności w Zegrzu. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Szefostwie Służby Łączności Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 1 batalionie zapasowym telegraficznym.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 1 pułk łączności. Do 1 lipca 1923 roku był „odkomenderowany” na kurs doszkolenia oficerów korpusu łączności. 8 czerwca 1923 roku został przeniesiony z 1 do 3 pułku łączności w Grudziądzu na stanowisko dowódcy pułku z pozostawieniem na kursie. Od czerwca 1924 roku był dowódcą 2 pułku łączności w Jarosławiu. W kwietniu 1929 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 Grupy Łączności w Przemyślu. Z dniem 1 lutego 1930 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i skierowany na dwumiesięczny urlop, a z dniem 31 marca 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku.