Krótko przed likwidacją krakowskiego getta w marcu 1943 Madritsch wraz z Oswaldem Bousko zatrudnili wiele żydowskich rodzin, szczególnie tych posiadających dzieci, do swojej pobliskiej fabryki, chcąc w ten sposób uratować jak najwięcej z nich. Dzieci niezdolne do pracy przebywały w tym czasie w domach Polaków. Kilka tygodni później uzyskał zgodę na przewiezienie kilku Żydów do swoich fabryk w Tarnowie i Bochni. Zaledwie 12 dni po likwidacji krakowskiego Getta Madritschowi i Titschowi udało się wywieźć pociągiem wieclu z pozostałych żydowskich pracowników.
Madritsch, aby uzyskać dla nich zaświadczenia pracy, stale interweniował u oficerów SS, policji oraz w Urzędzie Pracy. Generalne Gubernatorstwo wkrótce oskarżyło go o sabotowanie transportów Żydów oraz utrudnianie pracy Gestapo. To jednak nie powstrzymywało Madritscha, który zatrudniał kolejnych Żydów, twierdząc że są oni niezbędni w „trudzie działań wojennych”. W pewnym momencie Madritsch został aresztowany, ale znajomość z jednym z oficerów SS przyczyniła się do jego szybkiego uwolnienia.