Romuald Salnicki (ur. 24 października 1896 w Bereścianach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major saperów inżynier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wiktora i Józefy z Sałajów urodzony 24 października 1896 w Bereścianach, w ówczesnym powiecie łuckim guberni wołyńskiej. Absolwent gimnazjum z maturą w Łucku. W 1917 wcielono go, jako kadeta, do szkoły Miczmanów Obrony Brzegów Morskich w Nowym Peterhofie. Tam też uzyskał awans na pierwszy stopień oficerski. W 1917 przeniesiono go 1 polskiej kompanii w Piotrogrodzie, a następnie służył w I Legii Ofierskiej I Korpusu Polskiego.
W lutym 1919 wstąpił do Wojska Polskiego jako ochotnik i w stopniu szeregowca został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Chełm. 1 kwietnia tego roku został przydzielony jako oficer do Stacji Zbornej Oficerów w Lublinie, a od 1 maja w stopniu podporucznika służył w 35 pułku piechoty, z którym do 1921 walczył w wojnie przeciwko bolszewikom. 28 lutego 1921 odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V kl., a we wniosku o jego nadanie czytamy m.in.:W tym też roku ukończył kurs w Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego w Krakowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2801. lokatą w korpusie oficerów piechoty.