Kazimierz Sarnowicz vel Saramonowicz (ur. 29 listopada 1892 w Kutnie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława Saramonowicza i Anny z Olmów, urodzony 29 listopada 1892 w Kutnie. Absolwent szkoły powszechnej w Wyrębach Siemienickich i prywatnej szkoły średniej w Warszawie. W 1912 ukończył także roczny kurs księgowości. Należał do Związku Strzeleckiego w Jaśle. 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich – w tym też czasie zmienił nazwisko na „Sarnowicz", gdyż obawiał się represji carskich, które mogły dotknąć jego rodzinę. Został ranny w trakcie walk pod Kaniowem. Wraz z 5 pułkiem piechoty w składzie I Brygady Józefa Piłsudskiego, przebył cały szlak bojowy. Latem 1917, po kryzysie przysięgowym został internowany w Szczypiornie i Łomży. Za postawę wykazaną podczas I wojny światowej, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.: