Latem 1939 został zmobilizowany do batalionu KOP "Ostróg" nad Horyniem. Podczas kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Początkowo przebywał w obozie kozielszczańskim, a 2 listopada 1939 został wysłany do obozu jenieckiego w Kozielsku, gdzie przybył dwa dni później. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 015/2 z 5 kwietnia 1940, pozycja 34. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 131 – raport dzienny z 15 kwietnia 1943. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0131, wskazany jako kpt. Sarnawicz Kazimierz – Warszawa, ul. Sienna 26 m.