Jędrzeja Śniadeckiego o profilu matematyczno-przyrodniczym.
W 1920 67 uczniów klas starszych wzięło ochotniczo udział w wojnie polsko-bolszewickiej i czternastu z nich zginęło.
Od roku szkolnego 1920/1921 szkoła z koedukacyjnej stała się szkołą męską (dziewczęta uczęszczały do Gimnazjum im. Królowej Jadwigi – obecnie II Liceum Ogólnokształcące im. Królowej Jadwigi). Szkoła z powodu wysokich opłat stała się placówką elitarną, gdyż dzieci robotników i chłopów nie było stać na roczne czesne w wysokości 110 zł.
W 1933 po wprowadzeniu reformy szkolnictwa w Polsce gimnazjum przekształciło się w czteroklasowe gimnazjum (mała matura) i dwuklasowe liceum (matura). Po wybuchu II wojny światowej placówka została zamknięta przez niemieckiego okupanta. Działalność szkolną kontynuowano po zakończeniu działań zbrojnych. 6 lutego 1945 otwarto tymczasowo w budynku żeńskiego gimnazjum przy ulicy Pułaskiego 29 Gimnazjum i Liceum Męskie. We wrześniu 1947 szkołę przeniesiono do budynku dawnej szkoły nr 9 przy ulicy Partyzanckiej. W roku szkolnym 1948/49 rozpoczęto dostosowywanie polskiego szkolnictwa do modelu radzieckiego. Siedmioletnią szkołę podstawową nr 11 połączono z czteroletnim liceum w 11-letnią szkołę ogólnokształcącą z siedzibą przy ulicy Zamkowej. Dyrektorem został Jan Piechota, a następnie Janina Krakowska.