30 sekcji zwłok i zamierzał napisać obszerny traktat o anatomii.
Z XVII wieku pochodzą przypisywane Baccio Bandinellemu Ècorché Archer (Musée Bonnat w Bayonne) oraz Dancig Ècorché (École des Beaux-Arts w Paryżu). W latach 1766–1767 powstała bardzo popularna, wielokrotnie kopiowana makieta Jean-Antoine’a Houdona Ècorché au bras tendu (zamek Friedenstein w Gocie), która była przygotowaniem do jego rzeźby św. Jana Chrzciciela. Wybitnym znawcą anatomii końskiej był George Stubbs, który w 1766 r. opublikował zbiór miedziorytów Anatomia konia opartych na własnoręcznie przeprowadzanych sekcjach.
W St. Martin’s Lane Academy i w Akademii Królewskiej w Londynie anatom William Hunter sporządził odlewy gipsowe bezpośrednio z pozbawionego skóry ciała i uczynił z écorché wprowadzenie do nauki rzeźby. Miniatury modeli takich twórców, jak Hunter, Houdon czy Ercole Lelli służyły jako wzory do wykonywania rzeźb o większych rozmiarach. Inne écorché związane a Akademią Królewską w Londynie to: Smugglerius Agostina Carliniego (1776) oraz Anatomical Crucifixion Thomasa Banksa (1801).
Ècorché – wiersz ks.