Szczurnik afrykański (Stochomys longicaudatus) – gatunek gryzoni z rodziny myszowatych (Muridae), który występuje w Afryce Środkowej i nad Zatoką Gwinejską.
Systematyka Gatunek został opisany naukowo w 1893 roku przez Tychona Tullberga, jako miejsce typowe wskazany został Kamerun. Gatunek był umieszczany w rodzajach mysz (Mus), szczur (Rattus, dawniej też Epimys), sawannik (Aethomys), sierściomysz (Dasymys) i wreszcie w monotypowym rodzaju szczurnik (Stochomys). Filogenetycznie jest on bliski rodzajowi długoszczurek (Dephomys). Ubarwienie sierści, cechy budowy czaszki i zębów zbliżają go do sawanników. Analizy wiązania albuminy łączą go z rodzajem górolasek (Hybomys).
Występowanie Zasięg tego gatunku obejmuje południową część Togo, Beninu i Nigerii, południowy Kamerun, Gwineę Równikową, północny Gabon i dużą część Kotliny Konga w Kongu i Demokratycznej Republice Konga, po Republikę Środkowoafrykańską i Ugandę. Zwierzęta te zamieszkują nizinne lasy pierwotne i wtórne, obszary gęsto porośnięte roślinnością i zabagnione. Stwierdzono ich obecność także na plantacjach olejowców gwinejskich. Gryzoń ten jest najczęściej spotykany w pobliżu strumieni w wilgotnych lasach równikowych, a także w pobliżu miejsc wycinki drzew.