Maksymilian Ludwik Tadeusz Józef Jan de Vidal herbu Szranki (ur. 19 marca 1861 w Warszawie, zm. 4 października 1934 tamże) – polski urzędnik.
thumb|240px|Grobowiec rodzinny Maksymiliana de Vidala Życiorys Maksymilian Ludwik Tadeusz Józef Jan de Vidal urodził się 19 marca 1861 w Warszawie. Był synem Anny i Ludwika (1811–1862, radca dworu, naczelnik wydziału korespondencji zagranicznej Banku Polskiego, redaktor „Kuriera Warszawskiego”).
W latach 90. XIX wieku był członkiem zarządu i buchalterem kasy pożyczkowo-rzemieślniczej nr 5 przy ulicy Solnej w Warszawie. Na przełomie XIX/XX wieku pracował jako urzędnik w policji w zaboru rosyjskiego, był młodszym pomocnikiem referenta kancelarii warszawskiego oberpolicmajstra, później sekretarzem warszawskiego oberpolicmajstra władz zaboru austriackiego. 1 października 1905 został wybrany członkiem Archikonfraterni Literackiej w Warszawie. Pełnił funkcję naczelnika wydziału kontroli służących. U schyłku I wojny światowej w połowie 1918 jako sekretarz warszawskiego oberpolicmajstra powrócił do Warszawy. Otrzymał tytuł radcy dworu. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości na przełomie stycznia i lutego 1921 został mianowany referentem urzędu starostwa powiatu warszawskiego, był także naczelnikiem kancelarii powiatowej starostwa warszawskiego. Później przeniesiony na emeryturę.