Nakład W II Rzeczypospolitej monetę z datą roczną 1923 bito w latach 1924–1925 w niklu, na krążku o średnicy 20 mm, masie 3 gramów, z rantem gładkim, według projektu Wojciecha Jastrzębowskiego, w trzech mennicach: szwajcarskiej Huguenin Frs w Le Locle, holenderskiej S'Rijks Munt w Utrechcie, austriackiej Hauptmünzamt w Wiedniu. W okresie Generalnego Gubernatorstwa monetę bito w mennicy w Warszawie w cynku, według takich samych parametrów metrologicznych.
Całkowity nakład monety to:
sztuk w niklu, w tym:
, oraz sztuk w cynku. Odmianę w cynku, z datą roczną 1923, bito w latach 1941, 1943 i 1944: + 20 groszy 1923 cynkRokWybito (sztuk)194119431944 Opis Z formalnego punktu widzenia moneta niklowa nigdy nie została wycofana z obiegu żadnym aktem prawnym, była więc środkiem płatniczym w całym okresie Generalnego Gubernatorstwa. Dekret PKWN z 24 sierpnia 1944 r. pozostawiał w obiegu wszystkie monety groszowe, aż do reformy walutowej z 30 października 1950 r. Po tym dniu, w obiegu znajdować się mogły wyłącznie monety emitowane przez Narodowy Bank Polski.
Na podstawie zarządzenia prezesa Narodowego Banku Polskiego nr 5 z dnia 4 czerwca 1957 r., moneta w cenie nominału była wymieniana w kasach NBP jeszcze w latach 60.