Tryb rozkazujący (ang. imperative (mood)) – forma czasownika oraz tryb służący do wydawania rozkazów, próśb, poleceń, nakazów i zakazów.
W najczęściej używanej drugiej osoby liczby pojedynczej i mnogiej tryb rozkazujący używa bezokolicznika bez wykładnika to: Go away! → Odejdź! Sit down! → Usiądźcie!
W pierwszej osobie liczby pojedynczej oraz w trzeciej osobie używa się konstrukcji z czasownikiem let oraz zaimków me/him/her/it/them: Let me think. → Niech pomyślę. Let him go. → Niech idzie.
W pierwszej osobie liczby mnogiej używa się let's lub formalnie let us: Let's do it together! → Zróbmy to razem!
Przeczenia tworzy się przez użycie do not lub don't w drugiej osobie: Don't be late! → Nie spóźnij się!
Oraz używając let's not lub formalnie let us not dla pierwszej osoby liczby mnogiej: Let's not argue about it. → Nie kłóćmy się o to.
W brytyjskim angielskim możliwe jest również użycie don't let's lub formalnie do not let us: Don't let's argue about it. → Nie kłóćmy się o to.
Tryb rozkazujący może być uznany za nieuprzejmy.
Osoba Forma twierdząca Forma przecząca Liczba pojedyncza Liczba mnoga Liczba pojedyncza Liczba mnoga 1. let me go let's (let us) go let me not go let's not (let us not) go 2. go go don't go don't go 3.