eta Sagittarii (η Sgr) – gwiazda w gwiazdozbiorze Strzelca, odległa o 146 lat świetlnych od Słońca.
Nazwa Gwiazda nie ma tradycyjnej nazwy, ale starożytni Arabowie określali nazwą „Odchodzące Strusie” ( ) cztery gwiazdy położone w pobliżu płaszczyzny Drogi Mlecznej („niebiańskiej rzeki”): Eta, Gamma, Delta i Epsilon Sagittarii. Astronom Nicolas-Louis de Lacaille, tworząc gwiazdozbiór Lunety, włączył doń gwiazdę Eta Sagittarii (jako Beta Telescopii), jednak ten podział nie został przyjęty.
Charakterystyka Eta Sagittarii to czerwony olbrzym reprezentujący typ widmowy M. Jego temperatura na podstawie typu widmowego jest oceniana na 3600 kelwinów, po uwzględnieniu promieniowania podczerwonego świeci ona 585 razy intensywniej niż Słońce. Ma on promień 62 razy większy niż Słońce i półtora raza większą masę. Prawdopodobnie ma nieaktywne helowe jądro, albo rozpoczęły się już w nim reakcje syntezy helu w węgiel i tlen. Jest to także gwiazda wolno zmienna nieregularna, której obserwowana wielkość gwiazdowa zmienia się od 3,08 do 3,12 (zmiana nie jest widoczna gołym okiem).