W języku codziennym kolekcjonerów „odwrotka” to moneta wybita stemplem odwróconym. Ze względu na fakt, że w historii numizmatyki polskiej oficjalnie tylko jedna moneta wpuszczona do obiegu była wybita stemplem odwróconym (obiegowe 2 złote wzór 1924, wybite w Filadelfii), inne polskie monety wybite stemplem odwróconym są w rzeczywistości destruktami menniczymi, będącymi mimo to przedmiotem zainteresowania kolekcjonerów.
Formą pośrednią między stemplem odwróconym a stemplem zwykłym jest „stempel skręcony”, gdzie wzajemna orientacja rysunków rewersu i awersu jest inna niż 0 i 180 stopni. Określenie to jednak wykorzystywane jest bardzo rzadko. Zamiast niego w języku codziennym do nazywania tego rodzaju destruktów menniczych używa się słowa „skrętka”. Zobacz też stempel stempel zwykły moneta destrukt menniczy
Przypisy
o