Juliusz Henryk Dziewulski (ur. 12 kwietnia 1898 w Warszawie, zm. 19 września 1982 w Londynie) – oficer lotnictwa Wojska Polskiego II RP, wing commander Royal Air Force, w 1964 awansowany na pułkownika przez władze RP na uchodźstwie.

Życiorys Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika artylerii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 1 pułku artylerii polowej Legionów. Później zweryfikowany w stopniu porucznika lotnictwa ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1928 był oficerem 1 pułku lotniczego. Został awansowany do stopnia kapitana aeronautyki ze starszeństwem z 1 stycznia 1932. W 1932 był w dyspozycji szefa Departamentu Aeronautki Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 13 czerwca 1935 do 6 czerwca 1937 był dowódcą 12 eskadry wywiadowczej. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 8. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. W marcu 1939 pełnił służbę w Sztabie Lotniczym Sztabu Głównego na stanowisku kierownika Samodzielnego Referatu Informacyjnego.