Roman Święcicki (ur. 15 lipca 1898 w Żernikach, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik pilot rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Wiktorii z Błaszczkowskich (Błaszkowskich) urodzony 15 lipca 1898 w Żernikach, w ówczesnym powiecie żnińskim rejencji bydgoskiej. Był bratem Wacława (ur. 1888) i Stanisława (ur. 1901), uczestników powstania wielkopolskiego, odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Wacław Święcicki był emerytowanym starszym posterunkowym Policji Państwowej i mieszkał w Gnieźnie. Stanisław Święcicki również mieszkał w Gnieźnie, z zawodu był urzędnikiem, „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” został odznaczony Medalem Niepodległości.
Roman od 7 do 14 roku życia uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości. W 1914 rozpoczął praktykę rolniczą. W czerwcu 1915 został przyjęty na praktykę do Urzędu Pocztowego w Janowcu. 18 listopada 1916 wcielony do armii niemieckiej i przydzielony do 9 pułku grenadierów w Kołobrzegu. W styczniu 1917 został przeniesiony do 448 pułku piechoty. Walczył na froncie francuskim. Od 1918 członek POW. Brał udział w organizowaniu kompanii w Janowcu. Powstaniec wielkopolski. Absolwent Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych. Skierowany do 1 wielkopolskiej eskadry lotniczej.