Szlarnik wyspowy (Zosterops strenuus) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników (Zosteropidae). Występował endemicznie na australijskiej wyspie Lord Howe. Wymarł po 1918.

Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał John Gould na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” w 1855. Holotypem był okaz, który pozyskał dla niego John MacGillivray w 1853 podczas podróży HMS HeraldOkręt brał udział w ekspedycji badawczej na południowym Pacyfiku w latach 1852–1856; John MacGillivray, szkocki przyrodnik, był jednym z jej członków.. Była to samica; trafiła do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, wówczas znanego jeszcze jako British Museum. Nowemu gatunkowi autor nadał nazwę Zosterops strenuus, która jest obecnie (2021) akceptowana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC). Wcześniejsi autorzy uznawali czasem szlarnika wyspowego za podgatunek szlarnika cienkodziobego (Z. tenuirostris). Epitet gatunkowy strenuus oznacza z łaciny „ruchliwy”.

Morfologia Długość ciała wynosiła według Goulda około 14,5 cm;