Po zakończeniu wojny i demobilizacji pozostał na emigracji w Kanadzie. Należał do koła nr 8 Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (SPK) w Ottawie. W 1964 został mianowany przez Naczelnego Wodza na stopień generała brygady. Był przewodniczącym Rady Kongresu Polonii Kanadyjskiej. Pracował w kanadyjskim Departamencie Obrony Narodowej. Otrzymał stopień brygadiera Królewskich Kanadyjskich Sił Powietrznych.
Zmarł 6 maja 1986 w Ottawie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Notre Dame. Jego żoną była Stanisława (1898–1983), a ich córką Krystyna (1922–2005), po mężu Sparks.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12513 (za wojnę 1939–1945) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (9 września 1977) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1972) Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Polowa Odznaka Obserwatora nr 79 (12 grudnia 1929) Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania) Oficer Orderu Kanady (Kanada, 18 grudnia 1970) Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, zezwolenie w 1934)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Stefan Mieczysław Sznuk w Polskim Słowniku Biograficznym