Wacław Klemens Jacyna (ur. 11 grudnia 1898 w Suwałkach, zm. 2 marca 1979 w Buenos AiresTadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej, wyd. Editions Spotkania, Warszawa 1991, s. 102.) – pułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego, w 1964 mianowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień generała brygady, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 11 grudnia 1898 w Suwałkach jako syn Kazimierza i Józefy ze Ślaskich. W 1914 ukończył pięć klas w rządowym gimnazjum w Suwałkach, klasę szóstą w Wilnie, później ośmioklasowe gimnazjum filologiczne w Carycynie ze złotym medalem, a następnie dwa semestry na Wydziale Elektromechanicznym Petersburskiego Uniwersytetu Politechnicznego Piotra Wielkiego.
Od 1 kwietnia 1917 do 1 lutego 1918 służył w Oddziale Budowy Dróg i Mostów Szefostwa Inżynierii rosyjskiej 1 Armii, w charakterze urzędnika wojskowego. W lipcu 1918 wrócił do Suwałk.