Opis Monetę bito według zwycięskiego projektu drugiego konkursu, z początku 1925 r., na złote polskie monety, które były przewidziane w reformie walutowej Władysława Grabskiego. Emisje w złocie rozpoczęto dopiero w 1926 r. W pierwszym sprawozdaniu mennicy (1924–1926) poinformowano o wybiciu dwudziestozłotówek. W niektórych katalogach liczba ta uznawana jest jako całkowity nakład. Przepisy państwowe z 1924 r. dopuszczały bicie złotych monet według zatwierdzonych wzorów, również z kruszcu pochodzącego od osób prywatnych. Takie egzemplarze nie były uwzględniane w sprawozdaniach z kolejnych lat. Według niektórych autorów rzeczywisty nakład złotej dwudziestozłotówki był o wiele większy od liczby podanej w pierwszym sprawozdaniu Mennicy Państwowej.
W niektórych katalogach dwudziestozłotówka z Bolesławem Chrobrym traktowana jest jako moneta obiegowa okolicznościowa (obiegowa z okolicznościowym wizerunkiem), w innych jako próbnego bicia. Wielkość nakładu wyklucza raczej tę monetę z bycia próbną. W związku ze zmianą parytetu polskiej waluty w złocie, wartość kruszcu zawartego w dwudziestozłotówce przewyższała w pewnym momencie jej wartość nominalną. Oznacza to, że monety 20 złotych z Bolesławem Chrobrym, podobnie jak złote dziesięciozłotówki z tym samym rysunkiem rewersu, powinny być raczej klasyfikowane jako monety bulionowe.