Rozpoczęły go jednostki Czerwonej Gwardii, złożone z robotników kolejowych z Bender, dowodzone przez Grigorija Starego (Borisowa), który był również dowódcą nieudanej obrony rok wcześniej i kierował nielegalną organizacją partyjną w mieście. Dołączyła do nich grupa 150 żołnierzy 5 dywizji strzeleckiej 3 Armii Ukraińskiej pod dowództwem Czernikowa. Według P. Szornikowa rumuńska Siguranta szacowała liczbę żołnierzy przybyłych zza Dniestru nawet na 500-600 osób.
Powstańcy przejęli kontrolę nad stacją kolejową w Benderach, budynkami poczty i telegrafu., a według niektórych rosyjskich źródeł nawet nad całym miastem. Zdołali zmusić do kapitulacji garnizon twierdzy benderskiej. Jednak jeszcze tego samego dnia zostali wyparci przez dodatkowo przybyłe do miasta oddziały rumuńskie i interwencyjne oddziały francuskie. Według wspomnień Kriworukowa wobec nieudolności rumuńskich oficerów to Francuzi przejęli dowództwo nad pacyfikacją. Bunt został krwawo stłumiony.. Część powstańców uciekła z Rumunii na drugą stronę Dniestru, jednak przynajmniej 150 osób zostało pojmanych i rozstrzelanych. Podczas walk doszło do przechodzenia francuskich żołnierzy 58 awiniońskiego pułku piechoty na stronę bolszewików.