Krwawe gody – dramat autorstwa Federica Garcii Lorki napisany w 1932 roku, po raz pierwszy wystawiony na scenie 8 marca 1933 w Teatrze Beatriz w Madrycie. Jest uważany za jedno z najważniejszych dzieł teatralnych w dorobku Lorki. Według krytyków teatru wraz z dziełami Yerma (1934) i Dom Bernardy Alby (1936) tworzy andaluzyjską trylogię dramatyczną, której bohaterkami są kobiety. Utwory łączy przede wszystkim miejsce akcji, Andaluzja, rodzinna ziemia Lorki, która jest dla poety „kwintesencją hiszpańskości w całej swej złożonej urodzie wielowiekowego dziedzictwa kulturowego, z tauromachią i flamenco jako zasadniczymi dla jej duchowości zjawiskami”.
Historia Inspiracją dla napisania „Krwawych godów” był artykuł w jednym z hiszpańskich dzienników z 25 lipca 1928 roku. Gazeta opisywała morderstwo w miasteczku Níjar w prowincji Almería. W dniu ślubu Francisca Cañadas Morales uciekła ze swoim kuzynem. Wkrótce w odległości ośmiu kilometrów od domu panny młodej znaleziono ciało owego kuzyna z ranami postrzałowymi. W związku z morderstwem zatrzymano Casimiro Péreza Pino, pana młodego. Wkrótce okazało się, że nie on był winny zbrodni, lecz jego brat – szwagier panny młodej – José Pérez Pino.