Jerzy Kaliszuk (ur. 14 grudnia 1973 w ŁaskuTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 742.) – polski historyk mediewista, dr hab. nauk historycznych, prof. IHN PAN.
Życiorys W 1997 r. ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Rozprawę doktorską, zatytułowaną „Historia Trium Regum” Jana z Hildesheimu a kult Trzech Króli w Polsce późnego średniowiecza i u progu czasów nowożytnych, obronił w 2003 roku na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2003–2016 zatrudniony w Instytucie Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych, a w latach 2004-2011 w zakładzie rękopisów Biblioteki Narodowej. Zastępca redaktora naczelnego czasopisma Z Badań nad Książką i Księgozbiorami Historycznymi w latach 2006-2016. W 2018 habilitacja z zakresu historii, na podstawie rozprawy: 'Codices deperditi'. Średniowieczne rękopisy łacińskie Biblioteki Narodowej utracone w czasie II wojny światowej (Dziedzictwo Kulturowe po Skasowanych Klasztorach, 8/1–3), t. 1–3, Wrocław 2016.(nagroda im. J. Lelewela I Wydziału PAN w 2018 r., nagroda im. S.K. Kuczyńskiego "Studiów Źródłoznawczych" w 2018 r., nagroda Prezesa Rady Ministrów w 2019 r.).