Tadeusz Michał Toczyski (ur. 29 września 1894 w Podwołoczyskach, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Tadeusza i Zofii z Zagajewskich urodzony 29 września 1894 w Podwołoczyskach. Uczęszczał do gimnazjum we Lwowie. Ukończył gimnazjum oraz cztery semestry prawa w Akademii Handlowej w Krakowie. Od 15 sierpnia 1914 w Legionach Polskich, żołnierz 2, następnie 3 pułku piechoty. Z 3 pułkiem piechoty walczył w kampanii karpackiej, besarbskiej i wołyńskiej. Został ranny. Od 5 lipca 1916 w niewoli rosyjskiej na Syberii. Po rewolucji służył w II Korpusie Wschodnim. Działał w POW.
Od 15 listopada 1918 w Wojsku Polskim. Służył w Dowództwie Okręgu Generalnego Białystok. Następnie pełnił obowiązki oficera łącznikowego przy Naczelnym Dowództwie, adiutanta sztabu, zastępcy szefa sztabu Twierdzy Grodno. W 1919 awansowany na porucznika. Od 12 sierpnia 1920 dowódca 5 kompanii w 56 pułku piechoty, przeniesiony do 57 pułku piechoty walczył w wojnie z bolszewikami.