Niektóre czasowniki nieregularne (trzeciej grupy koniugacyjnej) w trybie oznajmującym mają w liczbie mnogiej inny rdzeń dla 1. i 2. osoby, a inny dla 3. osoby. W trybie łączącym ta różnica jest zachowana. A mianowicie w trybie łączącym podstawą dla 1. i 2. os. l. mn. jest forma 1. os. l. mn. trybu oznajmującego; pozostałe bazują na rdzeniu 3. osoby liczby mnogiej. Przykładowo czasownik prendre ma następujące dwa rdzenie do tworzenia subjonctif: prenn- i pren-:
prendrerecevoirboireSingulierPlurielSingulierPlurielSingulierPlurielque je prenneque nous prenionsque je reçoiveque nous recevionsque je boiveque nous buvionsque tu prennesque vous preniezque tu reçoivesque vous receviezque tu boivesque nous buviezqu’il/elle prennequ’ils/elles prennentqu'il reçoivequ’ils/elles reçoiventqu'il boivequ’ils boivent
Formy w 1. i 2. os. l. mn. w trybie subjonctif są prawie zawsze takie same jak formy w czasie imparfait trybu oznajmującego. Czasowniki kończące się na –ier mogą przyjmować dwa „i”, a w kończących się na –yer zachowane jest „y” (tak samo jak w imparfait):