Aleksander Kajkowski (ur. 6 grudnia 1908 w Warszawie, zm. 2 maja 1999 w Chicago) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, inżynier mechanik, działacz emigracyjny i polonijny.
Życiorys Był synem Jana (1859–1921) i Emilii z Jagodzińskich (1873–1963). W 1929 roku zdał maturę w I Gimnazjum Miejskim im. gen. Sowińskiego. Został absolwentem Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 5 sierpnia 1933 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1932 i 9. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 Batalionu Saperów Legionów w Modlinie. 1 marca 1935 roku został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 roku i 47. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1938 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza XIX Kursu Normalnego 1938–1940.
Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej służył w Armii „Lublin”. Po przedostaniu się na Zachód został żołnierzem Wojska Polskiego we Francji i służył w 3 Batalionie Saperów. Następnie został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Był oficerem 1. kompanii 1 Batalionu Saperów oraz dowódcą 2 kompanii 5 Kresowego Batalionu Saperów.