W Lascaux czerwone i czarne rysunki naskalne hienowatego obecne są w części jaskini zwanej Diverticule axial. Zwierzę widoczne jest na nich z profilu, ma cztery kończyny, profil nachyla się do tyłu. Tułów wraz z bokami i długą szyją pokrywają plamki. Obraz w jaskini w departamencie Ariège przedstawia niekompletnie obrysowaną i głęboko wyrytą sylwetkę części wydłużonej szyi, gładko przechodzącej w część przednich kończyn zwierzęcia z przodu. Głowa przedstawiona została z profilu, pysk prawdopodobnie wyryto ponownie. Uszy są typowe dla krokuty cętkowanej – zaokrąglone. Dzieło z Jaskini Le Gabillou Cave w Dordogne pokazuje głęboko wyrytą zoomorficzną sylwetkę z głową widzianą z przodu i wydłużoną szyją oraz częścią przednich kończyn z profilu. Ma duże oczy i krótkie, zaokrąglone uszy, umieszczone daleko od siebie. Ma też szerokie, przypominające lwie usta, uśmiechające się. Pierwotnie sądzono, że obraz przedstawia złożoną hybrydę zoomorficzną, ale prawdopodobne jest, że jest to krokuta cętkowana, na co wskazują szeroki pysk i długa szyja. Względne ubóstwo przestawień hienowatych w paleolitycznej sztuce naskalnej wiązano z niską pozycją zwierzęcia w hierarchii w kulcie. Przedstawienia hieny jaskiniowej prawdopodobnie nie przemawiały do myśliwych epoki lodowcowej, którzy nie szukali jej jako zdobyczy.