Anderson, posługując się często formą dramatu wierszowanego, rzadko już wówczas stosowaną, ujmował swoje postacie z perspektywy nowoczesnej psychologii. Styl jego dramatów historycznych łączył elementy języka współczesnego z nawiązaniami do tradycji elżbietańskiej; poszczególne partie utworów były pisane zarówno białym wierszem, jak i prozą.
Wyznawane przez niego poglądy liberalne znalazły wyraz w dramatach o tematyce współczesnej, takich jak Gods of Lightning (1928, Bogowie piorunów) i dramat poetycki Winterset (1935, Opowieść zimowa), inspirowanych sprawą Nicoli Sacco i Bartolomea Vanzettiego, satyryczna sztuka polityczna (1933, Obydwie wasze izby), za którą dostał Nagrodę Pulitzera w dziedzinie dramatu., czy alegoryczny dramat High Tor (1936), podejmujący konflikt między tradycyjnym indywidualizmem a nowoczesną filozofią biznesu.
Napisał również sztuki Key Largo (1939), poświęconą Amerykaninowi walczącemu w hiszpańskiej wojnie domowej, dramaty z okresu II wojny światowej (1942, Wigilia św.