Klasztor Świętego Makarego (Dajr Makarijus, Dayr Maqāriyūs) – koptyjski klasztor położony w Wadi an-Natrun (starożytne Skete) w północnym Egipcie (94 km na północny zachód od Kairu). Założony został w 360 roku przez eremitę Makarego Wielkiego Egipskiego, uważanego za jednego z ojców egipskiego monastycyzmu, uznanego później za świętego katolickiego i prawosławnego. Od IV wieku aż po czasy współczesne jest nieustannie zamieszkiwany przez mnichów.
Historia thumb|left|Pustelnia św. Makarego w pobliżu klasztoru Klasztor został założony przez świętego Makarego, który po pobycie w klasztorze Świętego Antoniego na Pustyni Arabskiej, przeniósł się do Skete, by prowadzić tu życie kontemplacyjne. Makary zamierzał przebywać w samotności, jako pustelnik, lecz sukcesywnie przybywali do niego chętni, którzy chcieli dzielić z nim życie na pustyni, w duchu wspólnot św. Antoniego Wielkiego. Przed końcem IV wieku w Wadi an-Natrun istniały już cztery wspólnoty chrześcijańskie – Makarego, świętego Jana Kolobosa, Biszwiego (świętego Paisjusza) i klasztor Rzymian (Baramus, Paromeos lub Pa-Romeos). Po śmierci Makarego w 390 roku, pustelnicze życie wiedli w tym rejonie jego uczniowie. Sukcesywnie rosła liczba mnichów i przybywało nowych eremów. Klasztor Świętego Makarego był jednym z 50 zbudowanych w tym rejonie.