Walka narodowowyzwoleńcza przybierała więc formę rewolucji, która miała obalić kolonialny porządek i ustanowić socjalistyczną republikę.
Marheanizm odrzucał kapitalistyczny model państwa jako sprzeczny z ideami równości i demokracji. Sukarno odrzucał liberalizm oraz indywidualizm. Postulowany w marheanizmie kolektywizm, różnił się jednak znacząco od postulatów Marksa dotyczących uspołecznienia środków produkcji. Celem rewolucji narodowej nie było zrównanie praw bogatej ludności holenderskiej z prawami rdzennych mieszkańców, a uzyskanie pełnej kontroli nad ziemią i środkami produkcji przez Indonezyjczyków.
Wraz z uzyskaniem niepodległości przez Indonezję Sukarno odszedł od idei marheanizmu na rzecz koncepcji Pancasila.
Przypisy
Kategoria:Polityka Indonezji Kategoria:Nurty socjalizmu