Szmaragdolotka białodzioba (Psittacara labati) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Występował endemicznie na Gwadelupie, ostatni raz stwierdzony w 1750. Wymarły. Nie zachowały się żadne okazy.
Taksonomia Gatunek opisał jako pierwszy Jean-Baptiste Labat w 1742; papugi te żyły na Gwadelupie. Naukowo opisał szmaragdolotkę białodziobą Walter Rothschild na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club” w 1905. Nadał jej nazwę Conurus labati. Obecnie (2021) akceptowaną przez BirdLife International nazwą jest Psittacara labati. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny nie uznaje tego gatunku (2025). Nie zachowały się żadne okazy muzealne.
Charakterystyka Jedyny znany opis sporządził Labat w 1742:
Do wydanego w 1907 dzieła Extinct Birds Rothschilda załączona była tablica barwna autorstwa Keulemansa z rekonstrukcją wyglądu szmaragdolotki białodziobej.
Status IUCN uznaje szmaragdolotkę białodziobą za gatunek wymarły (EX, Extinct). Gatunek opisano w 1742. Du Tertre w 1654 i 1667 wspomniał o zielonych papugach żyjących na Gwadelupie;