Encefalopatia AIDS, inaczej zespół otępienny w przebiegu AIDS ( – ADC) lub encefalopatia HIV – zespół objawów neurologicznych i psychicznych występujący u ludzi zakażonych wirusem HIV. Prawdopodobną przyczyną choroby są przechodzące przez barierę krew-mózg zakażone limfocyty, które doprowadzają do zakażenia komórek występujących w mózgu, a w szczególności neuronów, astrocytów i oligodendrocytów. Inne przyczyny obejmują działanie toksyn, zarówno leukocytów chorego, jak i wirusów (wirotoksyn), a także reakcje autoimmunologiczne. Około 1 na 1000 osób zarażonych HIV przejawia objawy ADC.
Objawy różnią się w zależności od stopnia zaawansowania choroby: Stadium 0 (normalne) – nie występują żadne objawy. Stadium 0,5 (subkliniczne) – mogą być obecne niewielkie zaburzenia ruchu lub patologiczne odruchy (np. odruch pyszczkowy). Chory często zapomina czynności, jakie przed chwilą wykonywał (np. o włączonym żelazku). Stadium 1 (łagodne) – pacjent wykazuje zmniejszoną sprawność umysłową w testach neuropsychologicznych, ale radzi sobie w codziennych aktywnościach i potrafi chodzić bez wsparcia. Czasami występuje objaw Babińskiego. Stadium 2 (umiarkowane) – chory nie jest w stanie wykonywać pracy zawodowej i nie radzi sobie w zaawansowanych czynnościach domowych. Wzmożenie odruchów powoduje trudności w chodzeniu.