Bertold II (ur. ok. 1050 r., zm. 12 kwietnia 1111 r.) – książę Zähringen od 1078 r. z rodu Zähringen, pretendent do księstwa Szwabii.
Życiorys Bertold II był jednym z synów księcia Karyntii Bertolda I z Zähringen i Richwary. Bertold odziedziczył tylko część ojcowskich posiadłości – liczne dobra między Renem i Schwarzwaldem oraz hrabstwo Bryzgowii przypadło potomkom jego brata Hermana I. Był wiernym stronnikiem księcia Szwabii i antykróla Niemiec Rudolfa z Rheinfelden w walce o władzę w Rzeszy, w 1079 r. poślubił jego córkę Agnieszkę. Nawet po śmierci Rudolfa w 1080 r. Bertold II wraz z księciem Bawarii Welfem I wspierał jego syna Bertolda w walce z Henrykiem IV Salickim i mianowanym przez niego księciem Szwabii Fryderykiem I Hohenstaufem. M.in. zaatakował sprzymierzone z cesarzem opactwo Sankt Gallen. Pozycję Bertolda II umocniło też mianowanie w 1089 jego brata Gebharda biskupem Konstancji. Po śmierci Bertolda z Reinfelden w 1090 r. Bertold II odziedziczył ziemie rodu Rheinfelden (głównie tereny między Jurą i Aare) umacniając swoją pozycję na terenie obecnej Szwajcarii. Przejął także roszczenia do Szwabii, a w 1092 r. został ogłoszony przez opozycję księciem (antyksięciem) Szwabii;