Bertold IV (ur. ok. 1125 r., zm. 8 grudnia 1186 r.) – książę Zähringen w latach 1152–1186 z rodu Zähringen.

Życiorys Bertold IV był jednym z synów księcia Zähringen Konrada I i Klemencji, córki hrabiego Namur Gotfryda I. Był najstarszym spośród czterech braci, którzy przeżyli ojca (najstarszy, Konrad, zmarł w dzieciństwie). Już za życia ojca uczestniczył w zarządzaniu rodowymi dobrami.

Kontynuował starania ojca o zdominowanie Burgundii. Szybko nawiązał bliskie stosunki z królem Niemiec Fryderykiem I Barbarossą i już w 1152 r. zawarł z nim porozumienie, zgodnie z którym otrzymał tytuł rektora Burgundii, dający mu prawo wykonywania prerogatyw królewskich na tym terenie w jego zastępstwie (przy czym obejmował on nie tylko hrabstwo Burgundii, ale całe ziemie Arelatu aż do wybrzeża Morza Śródziemnego). W 1154 r. wyruszył z Fryderykiem Barbarossą do Italii i w kolejnym roku uczestniczył w jego koronacji cesarskiej w Rzymie.