19 sierpnia 1989 nieoczekiwanie przegrał z Polakiem Markiem Piotrowskim na punkty po 10 rundach, tracąc tytuł mistrza USA PKC i notując ówcześnie dopiero drugą zawodową porażkę przy 32 zwycięstwach. 22 czerwca 1991 zmierzył się w rewanżowym starciu z Piotrowskim, którego pokonał przez nokaut w drugiej rundzie, odbierając mu pasy mistrza świata PKC i ISKA wagi półciężkiej. W latach 1991-1996 sukcesywnie bronił mistrzostwa ISKA i PKC, pokonując w tym czasie takich zawodników jak Ernesto Hoost, Józef Warchoł, Michael McDonald, Rob Kaman czy Jean-Yves Thériault. W 1994 przegrał w rewanżu z Hoostem i stracił tytuł ISKA wagi półciężkiej.

K-1 We wrześniu 1995 zadebiutował w K-1, przegrywając z Francuzem Jérôme Le Banner przez TKO. Rok później wziął udział w K-1 USA Grand Prix które ostatecznie wygrał, co pozwoliło mu wziąć udział w eliminatorze do finału K-1 WGP 98, jednak ostatecznie 27 września 1998 na gali K-1 World Grand Prix '98 Opening Round przegrał z Francisco Filho przez KO po niskim kopnięciu i odpadł z rywalizacji. W latach 1999–2006 rywalizował głównie w K-1 gdzie bezskutecznie próbował wygrać Grand Prix USA, dwukrotnie przegrywając w finałach w rewanżu z Michaelem McDonaldem (2002) i Carterem Williamsem (2003). Poza turniejami mierzył się i wygrywał m.in.