Oznaka Szefa Kompanii – jedna z oznak wyróżniających, obowiązujących w Siłach Zbrojnych PRL. Wprowadzona została na mocy Zarządzenia Ministra Obrony Narodowej nr 4/MON z dnia 17 stycznia 1974 dla uznania „trudnej i odpowiedzialnej pracy szefa kompanii (baterii, eskadry, bosmana okrętowego i szefa działu okrętowego), jak również podkreślenia wagi wykonywanych przez niego obowiązków o charakterze wychowawczo – szkoleniowym i w działalności gospodarczej”.
Opis oznaki Oznaka była czterostopniowa – nadawana w kolejności od czwartego stopnia (z chwilą objęcia obowiązków szefa kompanii), przez trzeci stopień (po 2 latach „wzorowego pełnienia obowiązków szefa kompanii”), drugi stopień (po 5 latach) do pierwszego stopnia (po 10 latach).
Miała ona kształt tarczy – nieregularnego siedmioboku wykonanego z sukna w kolorze khaki (wojska lądowe), bordowym (wojska powietrznodesantowe), chabrowym (wojska lotnicze, OPK i obrony wybrzeża) oraz ciemnogranatowym (Marynarka Wojenna) z umieszczonym w górnej części tarczy napisem „SZEF” i krokiewkami w liczbie od 1 (4. stopień) do 4 (1. stopień) pod nim.