Kultura polichroniczna – kategoria kultury określana w kontekście postrzegania czasu. Jest definiowana przy pomocy opozycji do kultury monochronicznej. Pojęcia kultury mono- i polichronicznej stworzył Edward Hall.
Czas polichroniczny charakteryzuje się zajmowaniem się kilkoma rzeczami jednocześnie i przykładaniem dużej wagi do kontaktów społecznych. Przedstawiciele kultur polichronicznych większą wagę przykładają do relacji międzyludzkich niż do trzymania się terminów. Gdy w czasie drogi na umówione spotkanie dana osoba spotka dawno niewidzianego znajomego, ważniejsza będzie rozmowa z nim niż przyjście na spotkanie na czas. Bardzo ważne są relacje rodzinne i przyjacielskie. Spóźnianie się jest czymś powszechnie akceptowanym. W krajach południowych w dobrym stylu jest przyjście pół godziny, czy nawet godzinę po ustalonej godzinie spotkania. Czas polichroniczny jest bardziej płynny niż monochroniczny i może być porównany raczej do punktu niż do drogi.
Przestrzeń w tego typie kulturze jest niepodzielona, ułatwiająca rozmowy i interakcje międzyludzkie.