W 1955 r. rozpoczęto tworzenie zbiorów dla ogrodów skalnych na działce położonej przed szklarniami. Renowacja starych ogrodów skalnych na stromych stokach nad Jeziorem Skalnym wydawała się zbyt kosztowna i dlatego w latach 1969–1973 urządzono nowy, mniejszy ogród.
W 1953 r. wybudowano do połowy wkopaną w ziemię małą szklarnię, przeznaczoną do rozmnażania i zimowania niektórych roślin, która jednak nie była wystarczająca i dlatego w 1955 r. wybudowano drugą. Pierwszą większą szklarnię ogrzewaną wodą uruchomiono dopiero w styczniu 1958 r.
W 1961 r. urządzono szklarnię do rozmnażania i drugą dla storczyków. W 1964 r. przebudowano halę maszynową na szklarnię do zimowania roślin śródziemnomorskich, australijskich i nowozelandzkich. W 1969 r. urządzono ogród zimowy, który w 1997 r. odnowiono i rozszerzono. To największe pomieszczenie do zimowania na Węgrzech. thumb
W latach 1959–1960 oczyszczono zamulone jeziorka, łożysko potoku, a wydobytego mułu użyto do wyrównywania terenu. Nad wodą wzniesiono różne drewniane konstrukcje, mostki. 1 maja 1961 otworzono ogród dla publiczności. W pierwszym roku było tylko 6 tys. gości, ale w połowie lat 70. XX w. już 110–130 tys. rocznie. Wiosenna powódź w 1963 r.