Klasztor Rzymian (kopt. ⲡⲁⲣⲟⲙⲉⲟⲥ, Dajr al-Baramus, Dayr al-Barāmūs: Paromeos, Baramos) – koptyjski klasztor pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, położony w Wadi an-Natrun (starożytne Skete) w północnym Egipcie (około 90 km od Kairu i 10 km od klasztoru Świętego Makarego). Założony został przed 340 rokiem przez eremitę Makarego Wielkiego Egipskiego, uważanego za jednego z ojców egipskiego monastycyzmu, uznanego później za świętego katolickiego i prawosławnego. Klasztor funkcjonuje od IV wieku aż po czasy współczesne.
Etymologia Arabska nazwa Baramûs jest transliteracją koptyjskiego ⲡⲁⲣⲟⲙⲉⲟⲥ = Pa-Romeos w znaczeniu „(klasztor) Rzymian”. Rękopis „Życie Świętego Makarego” z X wieku przywołuje stare określenie tego klasztoru: „cela Rzymian”. Koptyjski rękopis Paisjusza Wielkiego „Życie Rzymskich Świętych, Maksymusa i Domicjusza, synów Walentyniana” wysławia świętość życia braci, którzy, według jednego z możliwych wyjaśnień mieli z czasem być uwiecznieni w nazwie klasztoru.