Pedro de Alcántara Téllez-Girón y Pacheco, IX książę Osuny, X markiz Peñafiel, hrabia Fontanar, XIII hrabia Ureña, señor miast Morón de la Frontera, Archidona, El Arahal, Olvera, Ortejicar, Cazalla de la Sierra, Tiedra, Gumiel de Izán i Briones, Grand Hiszpanii I klasy (ur. 8 sierpnia 1755 w Madrycie, zm. 7 stycznia 1807 tamże) – hiszpański arystokrata i człowiek oświecenia.
29 grudnia 1771 poślubił Maríę Josefę Pimentel Téllez-Girón (1750–1834), jedyną dziedziczkę hrabiów Benavente. W młodości brał udział w wojnie z Anglią i otrzymał stanowisko ambasadora w Wiedniu, którego nigdy nie objął. Dowodził oddziałem wojska hiszpańskiego w czasie wojny o Pireneje (1793–1795), toczonej przeciwko Francuzom. Był odpowiedzialny za obronę Navarry, w październiku 1794 został pokonany w bitwie pod Orbaicetą, ale udało mu się unieszkodliwić zajęcie Pampeluny.