Zbigniew Hubert Badowski (ur. 20 stycznia 1900 w Regowie Starym k. Kozienic, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik artylerii w stanie spoczynku Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Konrada Badowskiego i Balbiny z Wosatków. Był bratem Kazimierza Badowskiego – działacza robotniczego i komunistycznego oraz Czesława Badowskiego – nauczyciela i leśnika.
Walczył w wojnie 1920 r., w szeregach 24 pułku piechoty, 18 pułku artylerii lekkiej i 18 Brygady Artylerii jako oficer zwiadu.
W 1923 awansowany do stopnia porucznika. Do 1928 dowódca baterii, następnie oficer żywnościowy pułku. W 1931 przeniesiony w stan spoczynku.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli przez Sowietów i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie po 60 latach otwarto Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W czasie ekshumacji przeprowadzonej w 1943, odnaleziono przy nim zaświadczenie i legitymację oficerską, a zwłoki oznaczono numerem 1883.