Zaimek w języku łacińskim – znaczenie, deklinacja i użycie zaimków osobowych, zwrotnych, względnych i wskazujących w łacinie.
Zaimki osobowe Odmiana zaimka osobowego. Zaimka se będącego zaimkiem zwrotnym, używa się tylko w odniesieniu do trzeciej osoby liczby pojedynczej, dla innych osób używa się odpowiednich zaimków osobowych.
Singularis Pluralis N ego tu – nos vos G mei tui sui nostri (nas), nostrum (z nas) vestri (was), vestrum (z was) D mihi tibi sibi nobis vobis Acc me te se nos vos Abl me, mecum te, tecum se, secum nobis, nobiscum vobis, vobiscum
Zaimki dzierżawcze meus, mea, meum → mój tuus, tua, tuum → twój suus, sua, suus → jego, jej noster, nostra, nostrum → nasz vester, vestra, vestrum → wasz suus, sua, suus → jego, jej Zaimki dzierżawcze odmieniają się jak przymiotniki I i II deklinacji. Zaimek meus ma formę wołacza mi: mi fili → mój synu.
Zaimek określający Odpowiada polskiemu zaimkowi ten, ta, to, on, ona, ono: Singularis Pluralis Casus Masculinum Femininum Neutrum Masculinum Femininum Neutrum N is ea id ei (ii) eae ea G eius eorum earum eorum D ei eis (iis) Acc eum eam id eos eas ea Abl eo ea eo eis (iis)
Podobnie odmienia się zaimek idem, eadem, idem o znaczeniu ten sam, ta sama, to samo. Przyrostek -dem nie odmienia się. Ponadto m przed d zmienia się w n, np.