Rozstrzygnięcia niejednoznaczności W opracowanej implementacji języka zdecydowano się także na rozstrzygniecie wielu niejednoznaczności występujących w ALGOLU 60, a wynikających z ówcześnie stosowanego międzynarodowego raportu języka, jako wzorca. Obejmowały one między innymi takie zagadnienia jak wartość zmiennych własnych "own" (statycznych wg współczesnej nomenklatury), kwestie nazw standardowych i możliwości tworzenia obiektów programu o identycznych nazwach, jednoznaczne określenie działania instrukcji warunkowej, wyrażeń warunkowych (działających analogicznie do operatora warunkowego), ustalono zasadę obliczania wszystkich argumentów operatora, nawet jeśli wynik znany jest już na podstawie obliczeń pierwszego z argumentów, dokonano także ustalenia zasad jednoznacznej interpretacji zapisów kodu źródłowego w zakresie instrukcji pętli, skoków do wnętrza pętli, definiowania paramentów (formalnych) i ich zgodności z argumentami (parametrami aktualnymi), dopuszczenie użycia funkcji jako procedury (choć formalnie wynik zostaje odrzucony, bowiem nie zostaje przypisany do żadnej zmiennej, to na poziomie maszynowym jest dostępny w jednym z rejestrów komputera), dopuszczenie skutków ubocznych i inne.